©️Copyright Protected
.......✍️
"അച്ചായാ.. "
"ആ പെണ്ണിന്റ കണ്ണിൽ നല്ല ദൃഡനിശ്ചയമുണ്ട്. അവൾക്കത്ര ധൈര്യമുണ്ടേൽ പിന്നെ നമ്മളെന്തിനാ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നേ. എന്തായാലും ഇന്നത്തേക്ക് ഒരു കാവൽക്കാരൻ.. അല്ല കാവൽക്കാരിയെ കിട്ടിയില്ലേ.. " ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വിക്ടറിന്റെ ചുമലിൽ ഒന്നു തട്ടി അയാൾ നടന്നകന്നു.
ഓഫീസ് മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ തന്നെ അവർ കാത്തു നിന്നു. വിക്ടർ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി കൊണ്ട് അവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അയാൾ രജിസ്റ്റർ എടുത്ത സമയം നങ്കി തന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന കവറിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു പേപ്പർ പുറത്തെടുത്തു.
"നങ്കി ശിവൻ എന്നെഴുതിയാൽ മതിയല്ലോ? "വിക്ടർ പേന കൈയ്യിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"മ്മ് മതി "
പേര് എഴുതി ചേർത്തു കൊണ്ട് അയാൾ രജിസ്റ്റർ നങ്കി ക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വച്ചു.
"ഒപ്പിടണം ദാ ഇവിടെ "
ഒപ്പിട്ടു രജിസ്റ്റർ തിരികെ നൽകിയപ്പോൾ വിക്ടർ ചിരിച്ചു ;
"സ്കൂളിൽ ഒക്കെ പഠിച്ചയാൾക്ക് ഇംഗ്ലീഷിൽ പേരെഴുതി ഒപ്പിടാൻ അറിയില്ലേ "
"അറിയാം. പശ്ശേ മലയാളത്തിൽ ഒപ്പിടാൻ എല്ലാർക്കുമറീലല്ലോ.. "
വിക്ടർ അത്ഭുതത്തോടെ നങ്കിയെ നോക്കിയിരുന്നു.
ഏറിയാൽ പതിനെട്ടോ പത്തൊമ്പതോ വയസ്സ് പ്രായം മാത്രം. പക്ഷേ ആ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ഭാവത്തിനും അവളുടെ സംസാരത്തിനും പെരുമാറ്റത്തിനും പ്രായം അൻപതാണ്.
നങ്കി കവറിൽ നിന്നുമെടുത്ത പേപ്പർ വിക്ടറിനു നേരെ നീട്ടി.
"എന്തായിത്? " അയാളത് വാങ്ങിക്കൊണ്ടു തന്നെ ചോദിച്ചു.
"തിരിച്ചറിയൽ രേഖ തരണോന്ന് ആ സാറ് പറഞ്ഞില്ലേ.. "
"അതും കൊണ്ടു വന്നിരുന്നോ !!"
"ഹാ... നങ്കി ക്ക് നല്ല പുത്തിയാ സാറേ. പള്ളിക്കൂടത്തിൽ ഒക്കെ പോയ അല്ലേ ഓള് " മുരുകൻ വാചാലനായി.
"നിങ്ങള് രണ്ടുമിരിക്ക് " വിക്ടർ തനിക്കെതിർ വശത്തെ കസേരകൾ ചൂണ്ടി കാട്ടി പറഞ്ഞു.
"അയ്യോ വേണ്ടാ സാറെ "
"ഇരിക്ക് മുരുകാ.. ഒരാളെ ജോലിക്കു കയറ്റുന്നതിനു മുമ്പ് ഒന്ന് ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്യണ്ടേ. കുറച്ചു ചോദ്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചോദിക്കണം. ഇരിക്ക് "
"ആണോ സാറേ? "
"മ്മ്.. അതെ "
മുരുകൻ പെട്ടെന്ന് ഇരുന്നു. പിന്നാലെ നങ്കി യും.
"സാറെ ഞാ ആദിയം ചോയിക്കട്ടെ? " മുരുകൻ വിക്ടറിനെ നോക്കി.
"എന്ത് !"
"സാറ് പറഞ്ഞില്ലേ ചോദിയൊക്കെ ചോയിക്കണോന്ന്. ഞാ ഒന്ന് ചോയിക്കട്ടെ "
"മുരുഗണ്ണാ.. " നങ്കി അയാളെ പതിയെ വിളിച്ചു.
വിക്ടർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തല കുലുക്കി.
"മ്മ്. ചോദിക്ക് "
"സാറിന്റെ പേരെന്താ... മറ്റേ സാറ് വിളിച്ച പേര്? "
"എന്റെയോ ! വിക്ടർ "
"ഹാ നല്ല പേരാ. ഇങ്ക്ലീസ് പേര്... വിട്ടർ സാർ.. " മുരുകൻ കറ കവർന്ന പല്ലുകൾ മുഴുക്കെ കാട്ടി ചിരിച്ചു.
വിക്ടറും ചിരിച്ചു. മേശ മേൽ കൈ അടിച്ചു കൊണ്ട് ഉറക്കെ.
"മറ്റേ സാറിന്റെ പേരോ " മുരുകന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം.
"ജോസ് "
"മ്മ്... പച്ചേല് സാറിന്റെ പേരാ നല്ലേ. ഇങ്ക്ലീസ് പേര്... " മുരുകൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. "ഇതേലത്തെ പേര് ഇനീം ഉണ്ടേല് പറഞ്ഞു തരോ സാറേ "
"എന്തിനാ മുരുകാ? "
"നങ്കിക്ക് കൊച്ചുങ്ങ ഒണ്ടാകുമ്പോ ഇടാനാ "
വിക്ടർ നങ്കി യുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ തല കുനിച്ചിരിപ്പാണ്.
"ശരി മുരുകന്റെ ചോദ്യങ്ങള് തീർന്നെങ്കിൽ ഇനി ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ നങ്കിയോട്.. "
മുരുകൻ തല കുലുക്കി. "തീര്ന്നു സാറേ "
"ഓക്കേ..."
നങ്കി തല ഉയർത്തി.
"നങ്കി എത്ര വരെ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്? "
"പത്താം ക്ലാസ്സില് പാതിക്ക് പഠിപ്പ് നിർത്തി "
"അതെന്താ !? "
"അപ്പാ മരിച്ചപ്പോ ചിന്നമ്മ ഇനി പഠിക്കാൻ പോകണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു "
"ചിന്നമ്മയോ !? "
"ഉം...അപ്പാ രണ്ടാത് കെട്ടീതാ. അമ്മ മരിച്ചപ്പോ "
"അമ്മ എങ്ങനാ മരിച്ചേ? "
നങ്കി മറുപടി പറയാതെ വിക്ടറിനെ ഉറ്റു നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്ന വണ്ണം വിക്ടർ ചിരിച്ചു.
"ഇതൊരു ഹോസ്പിറ്റൽ അല്ലേ. അപ്പൊ ഇവിടെ ജോലിക്ക് ഒരാളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അവരുടെ കുടുംബ പശ്ചാത്തലമൊക്കെ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട അത്യാവശ്യം ഉണ്ട്. ദാറ്റ്സ് ആൾ... "
"അമ്മക്ക് മഞ്ഞപ്പിത്തമായ്രുന്നു.. "
"മ്മ്... നങ്കിക്ക് സഹോദരങ്ങളില്ലേ? "
"അനിയൻ ഒണ്ടായിരുന്നു... ഓനും മഞ്ഞപ്പിത്തം വന്നാ... " നങ്കിയുടെ സ്വരം താഴ്ന്നു.
"ചിന്നമ്മയ്ക്കു മക്കളുണ്ടോ? "
"ഉം.... രണ്ട് "
"ഓക്കേ.... അപ്പോ ശരി. നിങ്ങള് വാ മണിയനെ കണ്ട് ജോലിയുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം. "
വിക്ടർ പുറത്തേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റതും മുറിയിലേക്ക് ആരോ വന്നു കയറി. നങ്കിയും മുരുകനും എഴുന്നേറ്റു. വിക്ടർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആഗതയെ സ്വീകരിച്ചു.
"ജാനി ഇത് മോർച്ചറിയുടെ സെക്യൂരിറ്റി ശിവന്റെ ഭാര്യയും സുഹൃത്തുമാ.. " വിക്ടർ പരിചയപ്പെടുത്തി.
"ങ്ഹാ...അച്ചായൻ പറഞ്ഞു കാര്യങ്ങള്" ആഗത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
"ഹാ... ഇത് ജാൻസി. ഈ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ കൊച്ചുമുതലാളി മാത്രമല്ല, ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ഡോക്ടർ കൂടിയാണ്. പിന്നെ എന്റെ ഭാര്യയും.. " വിക്ടർ ആഗതയെ നങ്കിയ്ക്കും മുരുകനും പരിചയപ്പെടുത്തി.
ഇരുവരും കൈ കൂപ്പി വണങ്ങി.
"കൊച്ചുമുതലാളി.. ഒന്നു പോ വിക്കി... " ജാൻസി വിക്ടറിന്റെ തോളിൽ തട്ടി.
"ഞാൻ ഇവരെ മണിയനെ ഒന്നു കാട്ടട്ടെ. ജോലിയുടെ രീതികളൊക്കെ നങ്കിയ്ക്ക് അറിയണ്ടേ "
"മ്മ്...ഓക്കേ " ജാൻസി മൂവരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു തലയാട്ടി.
"വാ പോകാം " വിക്ടർ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ജാൻസിയെ നോക്കി തല കുലുക്കി കൊണ്ട് നങ്കി അയാളെ അനുഗമിച്ചു.
⬛️◼️◾️▪️◾️◼️⬛️
മണിയൻ പുശ്ചവും പരിഹാസവും നിറഞ്ഞ ഭാവത്തിൽ നങ്കിയെ നോക്കി.
"ഈതൊക്കെ സരിയാകുവോ സാറെ " അയാൾ വിക്ടറിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
"ശരിയാകൂന്ന് ഉറപ്പുള്ളതു കൊണ്ടല്ലേ ജോലിക്ക് എടുത്തേ. മണിയൻ ജോലിയുടെ രീതികളൊക്കെ നങ്കിയ്ക്ക് ഒന്നു പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്. "
"സരി സാറേ " അയാൾ നീരസത്തോടെ തലയാട്ടി.
തിരിഞ്ഞു നടക്കും മുമ്പേ വിക്ടർ മുരുകനെ നോക്കി.
"മണിയൻ നങ്കിയ്ക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുത്തതിനു ശേഷം മുരുകൻ തിരിച്ചു പോയാൽ മതി കേട്ടോ "
"അത്രേ ഒള്ള് സാറേ " മുരുകൻ കറ പിടിച്ച പല്ലുകൾ വെളുക്കെ കാട്ടി ചിരിച്ചു.
വിക്ടർ നങ്കിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു പോയി.
⬛️◼️◾️▪️◾️◼️⬛️
തുടരും....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ