©️ Copyright Protected
നങ്കി 9️⃣
......✍️
വളരെ സ്നേഹാദ്രമായ സ്വീകരണമാണ് ജാൻസി നങ്കിയ്ക്ക് നൽകിയത്. ഒന്നിനോടും ഊഷ്മളമായി പ്രതികരിക്കാതെ നങ്കി നിർവികാരതയോടെ നിന്നു. വിക്ടറിന് മുഖം കൊടുക്കാതെ.., ഒരു നോട്ടം പോലും ശിവനിലേക്ക് നീളാതെ..തികഞ്ഞ അവഗണനയോടെ നങ്കി തനിക്കു മുന്നിലായി തുറക്കപ്പെട്ട വാതിലിലൂടെ ലേബർ റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.
⬛️◼️◾️▪️◾️◼️⬛️
"നെനക്ക് കുളി തെറ്റീന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ നങ്കി... ഒള്ളതാണോ... ഏഹ്...?" തങ്കം ചുണ്ടിൽ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച് ചോദിച്ചു.
നങ്കി മിണ്ടാതെ ചിന്തയിൽ ആണ്ടിരുന്നു.
അന്ന് ആശുപത്രീന്ന് വന്നതിൽ പിന്നെ എവിടേക്കും പോയിട്ടില്ല. കൊലുസ്സും തങ്കവും എന്നും വൈകുന്നേരം കൂരയ്ക്കു മുന്നിൽ ഹാജരാകും. കൊലുസ്സ് അടിയ്ക്കടി വന്നെത്തി നോക്കുമായിരുന്നു. ശിവന്റെ അമ്മ ഒരിയ്ക്കൽ മടലെടുത്തെറിഞ്ഞതോടു കൂടി കൊലുസ്സിന്റെ വരവ് തങ്കത്തിനൊപ്പമായി.
മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ രാവിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് ശിവൻ മടങ്ങി വരുക വിക്ടറിന്റെ കാറിലാണ്. ജാൻസിയും ഒപ്പം കാണും. വിക്ടർ കാറിൽ തന്നെയിരിക്കും. ജാൻസി നടവഴി ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് വരും. കൈയ്യിൽ പഴങ്ങളുടെയും പലഹാരങ്ങളുടെയും പൊതി ഉണ്ടാകും.
തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിന്റെ വരവിന്റെ ശുഭ വാർത്തയും പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ഓരോ തവണയും ജാൻസി വരിക. നങ്കിയുടെ ആരോഗ്യം നങ്കിയെക്കാളേറെ പ്രാധാന്യമുള്ളതായി മാറി ജാൻസിക്ക്.
കൂര പൊളിച്ച് പുതിയ വീട് പണിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ താൽക്കാലികമായി പിന്നാമ്പുറത്തു കെട്ടിയ ഷെഡിലായി എല്ലാവരുടെയും താമസം. സൗകര്യപ്രദമായ താമസത്തിന് ഒപ്പം വരാൻ നങ്കിയെ ആവതും വിളിച്ചു ജാൻസി. ഒപ്പം പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, എപ്പോഴുമുള്ള വരവ് നിർത്തണമെന്നും നങ്കി ആവശ്യപ്പെട്ടു. നിരാശയോടെ ആണെങ്കിലും ജാൻസിക്ക് സമ്മതം മൂളേണ്ടി വന്നു.
നങ്കിയ്ക്കും ശിവനും മാത്രമായി വീടു വെച്ചു നൽകുന്ന ആശുപത്രിക്കാരുടെ മനോഭാവത്തെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോ നങ്കിയോടുള്ള ജാൻസിയുടെ പ്രത്യേക ഇഷ്ടമാണ് വീടു പണിക്കു പിന്നിലെ പ്രത്യേക താല്പര്യമെന്ന് ശിവൻ തുറന്നു ചോദിച്ചവരോടൊക്കെ വീമ്പു പോലെ പറഞ്ഞു.
"നീയ്യെന്താ പെണ്ണേ യീ അലോയിച്ച് കൂട്ടുന്നേ " തങ്കം കുറച്ചുറക്കെ ചോദിച്ചതും നങ്കി ഞെട്ടിയുണർന്നു.
"ഒന്നൂല്ലാക്കാ..."
"ഞാ ചോയിച്ച നീ കേട്ടാ..കുളി തെറ്റിയോന്ന് "
"ഉം.... രണ്ടീസായി "
തങ്കത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിസ്മയം വിടർന്നു.
"നിയ്യെന്താ നങ്കീ ചെറീയ കാരിയം പോലെ പറേന്നെ..നെനക്ക് വിസേസം ഒണ്ടാ?"
"ഉം..." നങ്കി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മൂളി.
"ന്റെ മാടൻ തമ്പിരാനെ...എന്നിട്ടാണോ പെണ്ണേ നീയിങ്ങനിരിക്കുന്നെ..."
നങ്കി ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ തങ്കത്തിനെ നോക്കി.
"ആദിയത്തെ കൊച്ച് വയറ്റി കെടന്ന് പോയ സിതിക്ക് ഇദ് സൂച്ചിക്കണം പെണ്ണേ... മാടിനെപ്പോലെ കെടന്ന് യിനി പണിയൊന്നും എട്ക്കര്ത്.. അല്ലാ സീവൻ അറിഞ്ഞാ ദ് "
"ഊ..ഹും..."
"യില്ലേ!! നിയ്യെന്താ പറാഞ്ഞേ..മുന്നത്തെ കാരിയം ഓർത്താണാ... അദ് കള നിയ്യ്.. ഓന്റെ മനസ്സീ പഴേതൊന്നും യില്ല അദോണ്ടല്ലേ ങ്ങനൊരു വിസേസം പെട്ടന്നൊണ്ടായേ. നിയ്യ് നാളെ ഓൻ വേല കൈഞ്ഞ് വരുമ്പോ കാരിയം പറഞ്ഞു നോക്ക് അപ്പൊ അറിയാം ഓന്റെ സന്തോസം "
"ഉം.... പറേണം " നങ്കി നിർവികാരതയോടെ പറഞ്ഞു.
തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ നടവഴി ഇറങ്ങി നങ്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കൊലുസ്സ് വേലിക്കെട്ടിനരികെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നങ്കി കൈ മാടി വിളിച്ചതും കാത്തു നിന്നതു പോലെ കൊലുസ്സ് ഓടിയെത്തി.
"നിയ്യുമെന്ന വേണ്ടാന്ന് വെച്ചോ കൊലുസ്സേ..?" നങ്കിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.
കൊലുസ്സ് വാലാട്ടി നങ്കിയെ തൊട്ടുരുമ്മി. തന്റെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലെന്ന പോലെ.
കൊലുസ്സിന്റ തലയിൽ മെല്ലെ തഴുകി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നങ്കി തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
▪️◼️▪️
രാവേറെ കനത്തപ്പോൾ തകരത്തിന്റെ കതകിൽ ആരോ തട്ടി വിളിക്കുന്ന ശബ്ദം നങ്കി കേട്ടു. ഉറക്കമില്ലാതെ കിടന്നതു കൊണ്ട് ആദ്യത്തെ മുട്ട് തന്നെ കാതിൽ പതിഞ്ഞു. ശിവനാണ് പുറത്തെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോ നങ്കി എഴുന്നേറ്റു.
ഷെഡിനുള്ളിൽ ഒരു മുറിയും അടുക്കളയും നടുത്തളവുമാണ് ഉള്ളത്. നങ്കി മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. നടുത്തളത്തിൽ കിടക്കുന്ന നാലു ജീവനുകൾ, മരിച്ചവരെ പോലെ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു.
തകര വാതിൽ രാത്രിയുടെ നിഗൂഢ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് വലിച്ചു തുറന്നിട്ടും നാലു ശരീരങ്ങൾക്കും ജീവൻ വച്ചില്ല എന്നത് നങ്കിയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
ഇരുളിൽ ശിവന്റെ രൂപം തെളിയുന്നതിന് മുമ്പേ ചെത്തു കള്ളിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധം നങ്കിയുടെ ശരീരത്തെ പൊതിഞ്ഞു. ശിവൻ അകത്തേക്ക് കയറി നങ്കിയെ നോക്കി.
"കതകടച്ചേക്ക് നങ്കി..."
ശിവന്റെ ശ്വാസം മുഖത്തേക്കടിച്ചപ്പോ നങ്കി തല ചരിച്ചു. ഉറച്ച കാൽവയ്പ്പുകളോടെ ശിവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
നങ്കിയുടെ ഹൃദയം പെരുമ്പറ മുഴക്കി തുടങ്ങി. ചില രാത്രികളിൽ ശിവനിങ്ങനൊരു വരവുണ്ട്. പാതിരാവാകുമ്പോ കാവൽപ്പണി നിർത്തി, കള്ളു മോന്തി നങ്കിയെ തേടി വരും. എത്ര കുടിച്ചാലും പതറാത്ത കാലും കുഴയാത്ത നാവും നങ്കിയ്ക്ക് ആശ്ചര്യമാണ്. പിന്നെ പുലരും മുമ്പേ കുടിച്ചതിന്റെ ഉണർവ്വും ആലസ്യവും നങ്കിയ്ക്കൊപ്പം പുൽപ്പായയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് മോർച്ചറിയുടെ കാവൽക്കാരനിലേക്ക് വേഷപ്പകർച്ച നടത്തും.
നങ്കി ഇടറിയ കാൽച്ചുവടോടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഇതു പോലൊരു രാത്രിയിലാണ് ഉണ്ടാക്കിയവൻ തന്നെ തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ കാലനായി മാറിയിട്ട് തന്റെ സ്വഭാവശുദ്ധിയെ ചോദ്യം ചെയ്തത്. അതോർത്തപ്പോൾ നങ്കി നിന്നു. വയറിനു മേലെ ഒന്നു തൊട്ടു കൊണ്ട് നിശ്വസിച്ചു. പിന്നെ ഉറച്ച ചുവടുകളോടെ മുമ്പോട്ട് നടന്നു.
പുല്പായയിൽ ശിവനിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നങ്കി കേറി വന്നതും അടിമുടി ഒന്നുഴിഞ്ഞു നോക്കി.
"ബാ..."
ശിവന്റെ സ്വരത്തിലെ ആവേശവും അധികാരവും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടെന്ന പോലെ നങ്കി പുച്ഛത്തിൽ അയാളെ നോക്കി.
"യെന്തിന്..??? എനിക്കൊരു കാരിയം പറയാനൊണ്ട്.."
"സമ്സാരിക്കാനൊന്നും നേരമില്ല നങ്കീ.. ബാ. യെനിക്ക് പോണ്ടതാ "
"പശ്ശെ ഞാ പറേന്ന നിങ്ങ കേക്ക തന്ന വേണം.."
അരിശത്തോടെ ശിവൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റതും, നങ്കി പിന്നിലേക്ക് ഒരു ചുവട് മാറി.
"എന്റ കുളി തെറ്റി. വിശ്ശേഷം ഒണ്ട്.."
"യെന്താ പറഞ്ഞേ..! ?"
"യെന്റ വയറ്റീ കൊച്ചൊണ്ടായിട്ടൊണ്ടെന്ന്.." അമർഷത്തോടെയെന്ന പോലെ നങ്കി കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത എന്തോ കേട്ടത് പോലെ ശിവൻ സംശയത്തോടെ നോക്കി. പിന്നെ പൊടുന്നനെ നങ്കിയുടെ കൈയ്യിൽ കടന്നു പിടിച്ചു.
"അദൊന്നും കൊയപ്പോയില്ല.. നിയ്യ് ബാ..."
നങ്കിയുടെ പ്രതികരണം ശരവേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു. ശിവനെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി നങ്കി ചീറി ;
"കൊഴപ്പോണ്ട്.... നിങ്ങക്ക് പ്രച്ചനയില്ലേലും ഈ കൊച്ചിനെ വേണ്ടവരൊണ്ട്... യിനി യിദിന പെറണ വരെ ഒന്നുവ്വേണ്ടാ... എന്റ കൊച്ചിനെയോ കാക്കാൻ പറ്റീല്ലാ..." നങ്കിയുടെ സ്വരമിടറി.
കലിയോടെ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി ശിവൻ മുറിവിട്ടിറങ്ങി പോയി.
നങ്കി പായയിലേക്കിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഉരുവായ നീരുറവയെ തടസ്സമില്ലാതെ ഒഴുക്കി.
⬛️◼️◾️▪️◾️◼️⬛️
മുറ്റം തൂക്കുകയായിരുന്ന നങ്കിയെ ജാൻസി ഓടി വന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നു.
"എന്താ അനൂ ഇത്.. സൂക്ഷിച്ച്.." വിക്ടർ ശാസിച്ചു.
അമ്പരപ്പോടെ നങ്കി ഇരുവരെയും നോക്കി. വിക്ടറിനെ നങ്കി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
"ഓ.. സോറി വിക്കി.. ഞാൻ ആകെ എക്സൈറ്റഡ് ആയിപ്പോയി. അത്രയ്ക്കും ഹാപ്പി ആണ് ഞാൻ.."
ജാൻസി തിരിഞ്ഞ് നങ്കിയെ ഒരിക്കൽ കൂടി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പിന്നെ കവിളിൽ ഒരു മുത്തവും നൽകി.
ജാൻസിയുടെ ആഹ്ലാദം കാണെ നങ്കിയുടെ ഹൃദയം തണുത്തു. കൺകോണിൽ നീർ പൊടിഞ്ഞു.
"രാവിലെയാ ശിവൻ പറഞ്ഞത്. ഇന്നലെ വൈകിട്ട് കണ്ടിട്ടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ ഇന്നലെ തന്നെ വന്നേനെ. ആട്ടെ എപ്പഴാ അറിഞ്ഞേ... എന്തായാലും ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന് ഒരു ഡീറ്റൈൽഡ് ചെക്കപ്പ് നടത്തണം.. ഇനി വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാ. ആദ്യം പറ്റിയത് പോലത്തെ അബദ്ധമൊന്നും വരാതെ സൂക്ഷിക്കണം.."
"അനൂ..." വിക്ടറിന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു.
"ഓ സോറി... വീണ്ടും ആവേശം മൂത്തു.." ജാൻസി നെറ്റിയിൽ കൈ വച്ചു.
തന്റെ കുഞ്ഞ് നഷ്ടപ്പെട്ടതെങ്ങനെ എന്നുള്ള വിവരം ജാൻസി വിക്ടറിനോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായതും നങ്കിയ്ക്ക് വിക്ടറിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും ഓടി ഒളിക്കാൻ തോന്നി.
നങ്കിയുടെ മുഖഭാവം മാറിയത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്നവണ്ണം വിക്ടർ വീണ്ടും ജാൻസിയെ വിളിച്ചു.
"അനൂ..ഞാൻ മുരുകന്റെ വീട്ടിൽ നിൽക്കാം. നീ അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മതി. ആൻഡ്... കണ്ട്രോൾ യുവർ സെൽഫ് "
ജാൻസി കുട്ടിയെപ്പോലെ തലയാട്ടി.
വിക്ടർ മുറ്റമിറങ്ങിയതും നങ്കി ജാൻസിയെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
വിസ്മയത്തോടെ ജാൻസി നങ്കിയെ ഉറ്റു നോക്കി. ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് നങ്കിയിൽ നിന്നും ഇങ്ങനൊരു പെരുമാറ്റം.
നടുത്തളത്തിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കസേരയിലിരുന്നു കൊണ്ട് ജാൻസി കാപ്പി കുടിച്ചു. ജാൻസിയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും നങ്കിയ്ക്ക് വിശേഷം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ ശിവന്റെ അമ്മ അടുക്കള കോണിലിരുന്ന് എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു.
"ശിവനെ കൂടെ വിളിച്ചിട്ട് വന്നില്ല.. കവലയില് പോണോന്ന് പറഞ്ഞു.." ജാൻസി കാപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"മ്മ്..." നങ്കി വിരസമായി മൂളി.
"..ഇനി നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ നങ്കി.." ജാൻസിയുടെ സ്വരത്തിൽ ആശങ്ക നിഴലിച്ചു.
"ഇന്നു തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വാ...
"നങ്കിയേ..." മുറ്റത്തു നിന്നും തങ്കത്തിന്റെ വിളി മുഴങ്ങിയതും, കൈയ്യിലൊരു ഉരുളിയുമായി അകത്തേക്ക് വന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
ജാൻസിയെ നോക്കി വെളുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തങ്കം ഉരുളി നങ്കിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി.
"വെളുപ്പിന തന്ന മാടൻ കോവില് പോയി നെന്റ പേരില് ഒര് പൊങ്കാല ചെയ്ത് നങ്കി. ഒര് കൊയപ്പോം ഇല്ലാണ്ട് കൊച്ചിന കിട്ടാന്.."
"അക്കാ...." ആർദ്രമായി നങ്കി വിളിച്ചു.
"ഓ നാട്ടാരോടൊക്കെ ഓള് വിസേസം വിളിച്ച് കൂവി. ഇവ്ടെ കെടക്ക്ന്ന നമ്മള് അറീന്നത് കണ്ടോര് പറഞ്ഞിട്ടും.." ശിവന്റെ അമ്മയുടെ ഒച്ച ഉയർന്നു.
"നിങ്ങള് യീ നല്ല കാരിയോക്കെ അറിയണേല് യ്യിപ്പെണ്ണിനോട് കൊറച്ച് സിനേഹത്തിലൊക്കെ സമ്സാരിക്കണം ലച്ച്മീക്കാ... നിങ്ങ യെപ്പളും ഈള പഴി പറാനല്ലേ വാ പൊളിക്കൂ.." തങ്കത്തിന്റെ മറുപടി വീണതും അവർ നിശബ്ദയായി.
"അക്കാ വേണ്ടാക്കാ..."
"നിയ്യ് നിന്ന് കിണുങ്ങാതെ പായസം കൊറച്ചെടുത്ത് യീ പെങ്കൊച്ചിനൂട കൊട്.. സ്സാറ് പറഞ്ഞ് മോള്ക്കും വിസേസം ഒണ്ടെന്ന്.."
അന്ധളിപ്പോടെ ജാൻസി നങ്കിയെ നോക്കി. നങ്കിയുടെ മുഖത്തും അമ്പരപ്പ് തെളിഞ്ഞു.
"എന്തായാലും രണ്ട് പേര്ക്കും ഒര്മിച്ചായത് അൽബുദാണെ.." തങ്കം വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കി വച്ചിരുന്ന പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് ഇരുവരും ഓർത്തത്.
നങ്കി പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
"ഞങ്ങക്കോ കൊച്ചുങ്ങ യില്ല. യിനി നങ്കീടേം സിവന്റേം കൊച്ച് വര്ന്ന കാത്തിരിപ്പാ ഞാള് രണ്ടും..." തങ്കം നിഷ്ക്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ചുണ്ടിലെ ചിരി മായാതിരിക്കാൻ നന്നേ പാടുപെട്ട് ജാൻസിയിരുന്നു.
⬛️◼️◾️▪️◾️◼️⬛️
ആശുപത്രി വരാന്തയിൽ നങ്കിയുടെ വീർത്ത വയറും ജാൻസിയുടെ വീർപ്പിച്ച വയറും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴൊക്കെ നെടുവീർപ്പിന്റെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും നിശ്വാസങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുയരും.
നങ്കിയെ തനിച്ച് ഒരു മുറിയിൽ കൊണ്ടിരുത്തി ജാൻസി നങ്കിയുടെ ചേല മാറ്റി വയറു കാണുകയും കുഞ്ഞിനോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും. നങ്കി ഒരു കൽ പ്രതിമ കണക്കെ ഇരുന്നു കൊടുക്കും.
കൊലുസ്സിന്റെ അകമ്പടിയിലാണ് നങ്കിയുടെ സഞ്ചാരം. ശിവൻ ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഒപ്പം വരാറില്ല. നങ്കിയെ തീരെ അവഗണിച്ച മട്ടിലാണ് ശിവന്റെ നടപ്പ്. ഇടയ്ക്കിടെ എങ്ങോട്ടെന്ന് പറയാതെ ഒരു യാത്ര പോകും. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങി വരുമ്പോഴും മാറ്റങ്ങളേതുമില്ലാതെ പെരുമാറും.
നിർബന്ധിച്ച് ഇങ്ങനൊരു കോലം കെട്ടിച്ചിട്ട് എന്തിനാണിങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതെന്ന് ചോദിക്കണമെന്ന് പലയാവർത്തി മനസ്സ് ശഠിച്ചിട്ടും നങ്കി മൗനം പാലിച്ചു.
തനിച്ചിരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ആലോചിക്കും ജീവിതത്തിന്റെ പോക്ക് എങ്ങോട്ടേക്കാണെന്ന്...ശിവന്റെ പെരുമാറ്റം ജീവിതത്തെ ഒരു നിലയില്ലാ കയത്തിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ച പോലെ നങ്കിയ്ക്ക് തോന്നി.
ചെത്തു കള്ളിന്റെ ലഹരി നുണഞ്ഞു വരുന്ന രാത്രികളിൽ ശിവൻ നങ്കിയെ തിരയാറുണ്ട്. ഒരു തലോടൽ മോഹിക്കുമ്പോഴും നങ്കി എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ച് പുറം തിരിഞ്ഞ് കിടക്കും. ആ എതിർപ്പുകൾ ശിവനിൽ വിദ്വേഷമുരുവാക്കുകയേ ചെയ്തുള്ളു.
വീടുപണി പൂർത്തിയായി അതിനുള്ളിൽ താമസം തുടങ്ങിയപ്പോ, ഒരു വേലക്കാരിയുടെയോ അഭയാർത്ഥിയുടെയോ സ്ഥാനം മാത്രമേ ആ വീടിനുള്ളിൽ തനിക്കുള്ളൂവെന്ന് നങ്കിയ്ക്ക് ബോധ്യമായി.
"നീയ്യെപ്പഴും വല്യ അലോയ്നയിലാണല്ലോ നങ്കി?" മുരുകൻ വരാന്തയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
നങ്കി ചിന്തകളുടെ വിഴുപ്പ് മാറ്റി വച്ച് മന്ദഹസിച്ചു.
"മുരുഗണ്ണൻ വന്നേ ഒള്ളാ.."
"ഉം.. തങ്കം എന്തിയേ "
"അക്ക കുളിക്കയാ. അദാ ഞാ ഇവ്ടിരുന്നേ "
"നങ്കീ ഞാ നെന്നോട് ഒരു കാരിയം ചോയ്ക്കാൻ ഇരിക്കുവായ്രുന്നു.."
"എന്താ അണ്ണാ "
"സിവൻ എടയ്ക്കെട യെങ്ങോട്ടാ പോന്നാ.. പോയാ പിന്ന കൊറച്ചു നാള് കയിഞ്ഞല്ലേ മടങ്ങി വര്ന്നേ... ഏടാ പോന്നേന്ന് നെനക്കറിയോ ?"
"അറീല്ലണ്ണാ.."
"പച്ചേല് ഞാ ഒരു സമ്സയം പറേട്ടെ.."
കുളി കഴിഞ്ഞ് കേറി വന്ന തങ്കം അവർക്കിടയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
"യെന്ത്..." മുരുകൻ ചോദിച്ചു
"ചെല ആണുങ്ങക്ക് ഒരു സൊവാവം ഒണ്ട്, അവര്ക്ക് യെപ്പളും സുഗം വേണം. പെണ്ണ് തീണ്ടകലാണേലും വയറ്റീ ഒണ്ടാര്ന്നാലും അവര്ക്ക് വേണ്ടത് കിട്ടണം.. ഞാ പറേന്ന എന്താന്ന് നിങ്ങക്ക് രണ്ടാളുക്കും മനസ്സിലാകുന്നൊണ്ടല്ലോ..." തങ്കം നങ്കിയെയും മുരുകനേയും മാറി മാറി നോക്കി.
നങ്കി തല കുനിച്ചു. മുരുകന് മുന്നിൽ വച്ച് തങ്കം ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് നങ്കിയ്ക്ക് നാണക്കേട് പോലെയായി.
"നിയ്യെന്താ പറേന്നേ ?" മുരുകൻ നെറ്റി ചുളിച്ചു.
"അല്ലാ..നങ്കി യിങ്ങനിരിക്കുന്ന സിദിക്ക് സിവൻ ഒരാണല്ലേ.. യിനി ചെലപ്പോ ഓന് വേറേതേലും..
"പ്ഫാ... നിറ്ത്തെഡീ... വയറ്റീ കൊച്ചുവായി യീപ്പെണ്ണ് ഇവ്ട നിക്കുമ്പ തന്ന തോന്നീത് പറേന്നോ..." മുരുകൻ ദേഷ്യത്തോടെ കൈയ്യോങ്ങി.
▪️◼️▪️
തുടരും.....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ