©️ Copyright Protected
................
"ബാലാ... ബാലാ... " ലൈലയുടെ വിളിയും കൈ കൊണ്ടുള്ള കുലുക്കലും ഒരുമിച്ചായപ്പോൾ ശ്രീബാല ഞെട്ടിയുണർന്നു
വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അവൾ അന്ധാളിപ്പോടെ ചുറ്റും നോക്കി. തങ്ങൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ലൈലയുടെ പിന്നാലെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ എന്തെന്നില്ലാതെ വിറയാർന്നു. കതിർമണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന വധുവിനെ പോലെ ഹൃദയം തുടിച്ചു.
ശ്രീബാല വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ വീക്ഷിച്ചു. പത്തല്ല, നൂറല്ല കൂട്ടം. ചുറ്റിനും കാണുന്ന മുഖങ്ങൾക്കെല്ലാം ലൈലയുടെയും അവളുടെയും കാഞ്ചനയുടെയുമൊക്കെ ഭാവം. കൂവാഗത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങളെയാകട്ടെ അവിടവിടെ ചിതറിച്ചിതറി കാണാമെന്നു മാത്രം.
ചെറിയ ചെറിയ കുടിലുകൾ, ഉത്സവത്തിന്റേതായ കളിമൈതാനങ്ങൾ, സ്റ്റേജ് പിന്നെ, പൂക്കളും കളിക്കോപ്പുകളും തുണികളും വർണ്ണഭേദങ്ങളുടെ ചാന്ത് കൂനയും പെൺമണികളെ ആകർഷിക്ക തരത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആടയാഭരണങ്ങളും , പുരുഷന്മാർക്കായി ചൂതു കേന്ദ്രവും ഒക്കെക്കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ കച്ചവട നിരത്തുകൾ. ഒച്ചയെടുത്തും ആംഗ്യത്തിലൂടെയും സന്ദർശകരെ ഇടതടവില്ലാതെ വിളിക്കുന്ന കച്ചവടക്കാർ.
ഉറക്കം തീണ്ടാത്ത കൂവാഗം. വർണ്ണവും മേളവും സമന്വയിപ്പിച്ച് പാതിരാവിനെയും പകലാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു കൂത്താണ്ടർ കോവിലിലെ ഉത്സവം. ശ്രീബാല ഞൊടിയിടയിൽ എല്ലാം കണ്ണിൽ നിറച്ചു. ഒരു കാഴ്ച്ചയും നഷ്ടമാകരുത്.
🔹
"കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ വരവില് താമസിച്ചത് കൂത്താണ്ടർ കോവിലിനടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടിലാ. ഞാൻ പണമൊക്കെ കൊടുത്ത് സഹായിച്ചിരുന്നു അന്ന്. അപ്പോ പറഞ്ഞിരുന്നു, അടുത്ത കൊല്ലം വരുമ്പോ അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെ ചെല്ലണേന്ന്... " ലൈല എല്ലാവരോടുമെന്ന പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുമ്പേ നടന്നു
"പണം കൊടുത്തു സഹായിച്ചതല്ലേ, മറക്കാനും മറക്കാതിരിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.. " കാഞ്ചന അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
"ഹോ.... വില്ലുപുരത്തെ ലോഡ്ജില് തങ്ങീട്ട് നാളെ രാവിലെ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നാ മതിയായിരുന്നു.. " അസഹനീയമായ ചൂടിൽ വശം കെട്ട് ഡയാന കഴുത്തമർത്തി തുടച്ചു.
ലൈല പെട്ടെന്നവളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
"വില്ലുപുരത്തൂന്ന് ഒരുങ്ങി ഇവിടെ എത്തുമ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയേണം "
"അതിനങ്ങനല്ലല്ലോ വന്നത് " ഡയാന നീരസപ്പെട്ടു.
"രാവിലെ അവിടെ നിന്നുമൊരുങ്ങി ഇവിടെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു പരുവമാകും. മേക്കപ്പെല്ലാം പോകുമെന്ന്. ഇവിടെയാകുമ്പോ രാവിലെ ഉണർന്ന് സാവധാനത്തിൽ ഒരുങ്ങിയാ മതിയല്ലോ.
പിന്നേ.. ഇന്നൊരു രാത്രി മാത്രമല്ല നാളെ രാത്രിയും ഈ ചൂട് സഹിക്കണ്ടേ. അതുകൊണ്ട് ഇതൊരു റിഹേഴ്സലാകട്ടെ... " ലൈലയുടെ മറുപടി എല്ലാരിലും ചിരിയുണർത്തി.
ലൈല ശ്രീബാലയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ മറ്റേതോ ലോകത്തെത്തിയ പോലെയാണ് നടക്കുന്നത്. പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.
ഉത്സവരാത്രിയെ ആവേശത്തോടെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന കൂവാഗത്തെ ശ്രീബാല മനസ്സിലേക്ക് ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. തങ്ങളെപ്പോലെ ചമയങ്ങളണിഞ്ഞ സുന്ദരിമാർ പലയിടത്തായ് കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നു. എല്ലാവരുടെ കണ്ണുകളിലും ആനന്ദവും പ്രതീക്ഷകളും മാത്രം സ്ഫുരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. അവരുടെ വർത്തമാനവും ചിരികളും പുതിയൊരു താളമേളം തന്നെ
സൃഷ്ടിക്കുന്നതായ് അവൾക്കു തോന്നി.
" ദോ.. അതാണ് കൂത്താണ്ടർ കോവിൽ... " ലൈലയുടെ വിരൽ നീണ്ടിടത്തേക്ക്, ശ്രീബാലയുടെ ദൃഷ്ടി പാഞ്ഞു.
ദീപശോഭയിൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന കൂത്താണ്ടർ കോവിൽ. തമിഴ്നാട്ടിലെ മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളോടുപമിച്ച് അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെയായിരുന്നുന്നില്ല കോവിൽ. ഒരു ചെറിയ കേട്ടിടം. ശില്പ ഭംഗിയുടെ ചാരുതയൊന്നും തീണ്ടാത്ത ഒരു കൊച്ചു ക്ഷേത്രം. പുത്തൻ പെയിന്റിന്റെ മോടിയിൽ ദീപാലങ്കാരങ്ങളും, പൂക്കളുടെ തോരണവും കൊണ്ട് കൂവാഗത്തുകാരുടെ അഭിമാനമായി തല ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നു. അരവാനെപ്പോലെ...
ദീപങ്ങളുടെ തിളക്കം, ശ്രീബാലയുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലും പ്രതിഫലിച്ചു. എന്തെന്നില്ലാത്ത വികാരവായ്പോടെയാണ് പിന്നെ ഓരോ ചുവടും അവൾ മുന്നോട്ടു വച്ചത്.
🔶
(തുടരും)
